काहींनी आपली प्रतिभा स्वतः शोधली, तर काहींना प्रतिभा ओळखणारा खरा “गुरू” लाभला. या गुरू–शिष्य परंपरेतील सर्वात सुंदर आणि स्पर्शून जाणारी कथा म्हणजे रोहित शर्मा आणि त्यांचे बालपणीचे प्रशिक्षक दिनेश लाड यांच्यातील नाते.
आज जग “हिटमॅन” म्हणून ज्याला ओळखते, त्या रोहितची क्रिकेटमधील घडण ही फक्त मेहनतीची कहाणी नाही—ती आहे योग्य गुरूने योग्य वेळी ओळखलेल्या हिर्याची कथा.
बालपण ते संघर्ष: एका साध्या मुलापासून ते कर्णधार
३० एप्रिल १९८७ रोजी नागपूर जिल्ह्यातील बनसोड या साध्या परिसरात जन्मलेला रोहित शर्मा आयुष्याची सुरुवातही तेवढीच साधी आणि संघर्षमय होती. आई पूर्णिमा शर्मा आणि वडील गुरुनाथ शर्मा यांनी मर्यादित उत्पन्नात संसार सांभाळला. वडील वाहतूक कंपनीच्या गोदामात काम करायचे, त्यामुळे घरात मोठी स्वप्ने पाहण्यासही मर्यादा होत्या. आर्थिक अडचणींमुळे रोहितचे संगोपन प्रामुख्याने बोरीवली येथील आजोबा आणि काकांकडे झाले, आणि इथूनच त्याच्या आयुष्याच्या खरी दिशा बदलणाऱ्या क्रिकेट प्रवासाची सुरुवात झाली.
पण अनेक मोठ्या गोष्टींसारखेच, क्रिकेटची पहिली ठिणगी एका छोट्या क्षणातून पेटली. १९९९ मध्ये त्याच्या काकांनी दिलेल्या थोड्याशा पैशांतून रोहितने क्रिकेट कॅम्पमध्ये नाव नोंदवले. आणि इथेच त्याला भेटले ते व्यक्तिमत्व—दिनेश लाड—ज्यांनी त्याचे आयुष्य कायमचे बदलून टाकले.
गुरूची दृष्टि आणि रोहितची चमक: जे इतरांना दिसले नाही, ते लाड सरांनी पाहिले
शाळेच्या पातळीवर रोहित सुरुवातीला ऑफ-स्पिनर म्हणून खेळत असे. फलंदाजी त्याची मुख्य भूमिका नव्हतीच. पण नेट्समध्ये बॅट फिरवताना लाड सरांना काहीतरी वेगळं जाणवलं.
त्यांच्या शब्दांत—
“या मुलाच्या बॅटिंगमध्ये काहीतरी खास आहे… याला बॅटिंगवर लक्ष द्यायला लावलं तर हा खूप पुढे जाईल.”
अशी प्रतिभा ओळखण्यासाठी फक्त प्रशिक्षक असणे पुरेसे नसते; त्यासाठी गुरूची दृष्टी लागते.
लाड सरांनी रोहितला स्वामी विवेकानंद इंटरनॅशनल स्कूलमध्ये घेऊन गेले, ज्यात ते स्वतः कोच होते. रोहितसाठी ही शाळा बदलणे म्हणजे आयुष्याचा मोठा मोड होता—इथेच त्याला योग्य वातावरण, योग्य प्रशिक्षण आणि जगण्यासारखी स्वप्ने मिळाली.
रोहितच्या कारकिर्दीतील सर्वांत महत्वाचा बदल — बॉलरपासून जागतिक दर्जाचा सलामीवीर
लाड सरांनी त्याला गोलंदाजी सोडून फलंदाजीवर लक्ष केंद्रित करण्याचा सल्ला दिला. अनेक मुलांना असा स्विच करणे जड जातं. पण रोहितमध्ये एक वैशिष्ट्य होतं—अनुभव नसतानाही स्वतःवर अढळ विश्वास.
लाड सर म्हणतात—
“तो स्वतःवर जबरदस्त विश्वास ठेवतो. हाच त्याचा सर्वात मोठा गुण.”
हा विश्वासच रोहितला २०१३ पासून सलामी फलंदाज म्हणून खेळवण्याचा निर्णय स्वीकारायला आणि त्यात यश मिळवायला मदत झाली. आज तो जगातील सर्वोत्तम ओपनर्सपैकी एक मानला जातो.
कसोटी निवृत्तीची चर्चा, परत उभं राहणं आणि 2027 वर्ल्ड कपचे मोठे स्वप्न
जेंव्हा रोहितच्या कसोटी क्रिकेट कारकिर्दीवर प्रश्नचिन्ह उभं राहिलं, तेव्हा पुन्हा एकदा लाड सरांच्या शब्दांनी त्याला स्थिर ठेवलं. त्यांनी नेहमीच सांगितलं:
“रोहित अजूनही सर्वोत्तम देऊ शकतो. त्याच्यात अजून बरंच क्रिकेट आहे.”
लाड सरांच्या मते, रोहितने पुढचं लक्ष्य २०२७ च्या वर्ल्ड कपवर ठेवले आहे.
त्यांना वाटतं की रोहितची खेळण्याची भूक अजून बाकी आहे, आणि तो आणखी एक मोठा टप्पा पार करू शकतो.
गुरू–शिष्य नात्याचा अजरामर अर्थ
या संपूर्ण प्रवासात एकच गोष्ट कायम राहिली—गुरूचा विश्वास आणि शिष्याची निष्ठा.
ही कथा आपल्याला शिकवते की—
- योग्य वेळी योग्य मार्गदर्शन आयुष्य बदलू शकतं
- गुरूची दृष्टी शिष्याला महानतेकडे नेऊ शकते
- आणि शिष्याची विनम्रता त्याला सुपरस्टार असूनही जमीन धरून ठेवते
आज जेव्हा रोहित भारतीय संघाचा नेता म्हणून उभा असतो, तेव्हा त्या यशाच्या पायात लाड सरांचा आशिर्वाद, मार्गदर्शन आणि प्रेम अढळपणे दिसते.
निष्कर्ष
रोहित शर्मा आणि दिनेश लाड यांची ही कथा क्रिकेटपेक्षा खूप मोठी आहे.
ती एका मुलाच्या संघर्षाची, गुरूच्या दृष्टिची, वचन पाळलेल्या नात्याची, आणि भारतीय संस्कृतीतील गुरू–शिष्य परंपरेची गोड कहाणी आहे.
ही कथा आजही प्रत्येक विद्यार्थी—खेळातील, अभ्यासातील किंवा आयुष्याच्या कोणत्याही क्षेत्रातील—प्रेरणा बनू शकते.
रोहित शर्मा यांचे कोच कोण?
त्यांचे गुरू दिनेश लाड आहेत, ज्यांनी त्यांच्या करिअरमध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावली.
रोहित शर्मा ‘हिटमॅन’ म्हणून का ओळखले जातात?
कारण त्यांनी आक्रमक फलंदाजी करत ODI आणि T20 मध्ये अविश्वसनीय मोठ्या डावांची मालिका सादर केली.
2024 T20 World Cup मध्ये रोहितने काय विशेष केले?
कर्णधार म्हणून शांत नेतृत्व, निर्णायक सामने जिंकवले आणि भारताला विश्वविजेता बनवले.
रोहित शर्मा यांची क्रिकेट सफर कशामुळे प्रेरणादायी आहे?
गरीब पार्श्वभूमीतून येऊन, संघर्षावर मात करून त्यांनी जगातील सर्वोत्तम कर्णधारांमध्ये स्थान मिळवले.

